Beste kattenvrienden,

Graag wil ik hierbij onze ervaring delen met Kirsten Meijer, gedragstherapeut voor katten.

Op 18 juli 2017 kwam Kirsten bij ons langs na een prettige kennismaking aan de telefoon. Ik had haar gevraagd omdat we er zelf niet meer uitkwamen. Wij hebben al vele jaren katten, altijd 2,  van opvang of asiel, en dat is ook altijd goed gegaan. We hebben zelf veel ervaring met katten, zijn ook weleens pleeggezin geweest dus we weten er wel een en ander van.

Na het plotseling overlijden van onze geliefde Wicky op de veel te jonge leeftijd van 5 jaar aan nierfalen, bleef haar 4 jarige maatje alleen achter. Zarah een lieve, sociale lapjeskat. Het verdriet was enorm en om dat wat te verzachten en Zarah niet alleen te laten zijn hebben we een ouder kitten uit het asiel geadopteerd. Dit ook ter nagedachtenis aan het overleden katje wat ook een angstige , kansloze vondeling was geweest wat helemaal goed gekomen was bij ons. Wij kunnen dit, dachten we.

Dat oudere en angstige kittens moeilijk te socialiseren zijn, dat wisten we natuurlijk. We hebben alles volgens het boekje gedaan en haar angst nam steeds meer af, ze heeft lang op een kamertje alleen gewoond om bij te komen. Echter, onze lieve, sociale kat Zarah moest niks van haar hebben en erger nog…ze joeg haar op en viel haar aan, wat de nieuweling, Loukie genaamd nog banger maakte. We wisten niet wat te doen, hadden alle regels van introductie en herintroductie toegepast.

Kirsten heeft de hele situatie eens goed geobserveerd en wist ons te vertellen dat het hier niet specifiek om agressie ging, maar om territoriumdrift. Zarah is een echte jager en zag Loukie als een prooi omdat ze angstig was en wegrende, en ze duldde ook geen andere kat in haar territorium! als Loukie ergens mee ging spelen wilde Zarah ermee spelen, zo van alles hier is van mij! Wat ook niet had geholpen was dat wij de krabpaal van onze kat in de kamer van de nieuwe hadden gezet…ze was jaloers!

Al deze inzichten samen hebben geleid tot een actieplan. Kirsten heeft precies aangegeven wat we  moesten doen, meer spelen, proberen met bakjes uit elkaar maar wel in 1 kamer te eten, Zarah afleiden als ze wilde aanvallen. Ik heb Kirsten heel vaak mogen bellen en mailen, nooit was een vraag teveel. Dit gaf goede moed om vol te houden. We wilden ook niet opgeven want ze zijn ons allebei heel dierbaar.

In overleg met Kirsten zijn ze tijdens onze vakantie naar een pension gegaan, op neutraal terrein, weer een volgende fase. Toen we thuiskwamen en de kleine Loukie voor het eerst door het hele huis ging lopen heeft ze een paar keer een ongelukje gehad naast de kattenbak, ook hier had Kirsten een goede, effectieve oplossing voor en dat was gelijk weer over.

Al met al heeft het na het inschakelen van Kirsten 2,5 maanden geduurd…en ze gingen elkaar eindelijk accepteren. Nu zijn we zo ver dat ze samen in huis leven en het gaat heel erg goed!

De oudere, eerste kat Zarah geeft haar grenzen aan als de kleine Loukie te druk en te wild is, ze verdragen elkaar goed en hebben hun eigen plekjes in huis. Ik ben ontzettend blij dat we hebben volgehouden en Kirsten hebben ingeschakeld. Hoeveel ervaring je ook hebt met katten, een deskundige zoals zij kan je toch weer anders naar dingen laten  kijken en draagt concreet oplossingen aan. Je moet het zelf doen, het traject in gaan en veel voor over hebben…maar wat een beloning als het dan lukt!!!!

Heel erg bedankt Kisten!

Sandra, Lodewijk, Zarah & Loukie

Sandra Wijngaard, Bavel